niedziela, 14 maja 2017

James R. Benn - "Łachmany i Kości"

Osadzenie akcji powieści kryminalnej w realiach drugiej wojny światowej, zawsze przyciąga moją uwagę. Gdy więc w okazyjnej cenie nabyłem Łachmany i Kości, historię detektywa Billy’ego Boyle pracującego na zlecenie samego Dwighta Eisenhowera, wówczas Naczelnego Dowódcy Alianckich Ekspedycyjnych Sił Zbrojnych, myślałem, że złapałem Boga za nogi. I jeżeli przyjąć, że tym bogiem był Hefajstos, a za okazany brak szacunku dostałem od niego młotem w łeb, to w sumie nie pomyliłem się aż tak bardzo...

Sama historia wydaje się jednak mieć ogromny potencjał. Billy Boyle współpracując ze swych polskim przyjacielem Kazimierzem, starają się rozwikłać sprawę morderstwa rosyjskiego dyplomaty, Jegorowa. Problemy zaczynają się bardzo szybko, bowiem na jaw wychodzi, iż śmierć Rosjanina bezpośrednio związana jest z mordem polskich oficerów w Katyniu. Ponadto w niebezpieczną, polityczną grę błyskawicznie włączają się struktury przestępcze działające w podziemiach (dosłownie) nieustannie bombardowanego Londynu, organizacje wywiadowcze z MI5 i MI6 na czele, czy wreszcie cała gromada wkurzonych kacapów z NKWD. No i sami powiedzcie, czy to nie brzmi świetnie?!

Oczywiście, że tak. Przedstawiona historia nie ma znaczących luk, brak tutaj szczególnie cukierkowych, czy niewiele znaczących i nudnych wątków. Książkę czytałoby się wręcz bardzo dobrze, gdyby nie...korekta. A właściwie jej całkowity brak w wydaniu, które mam nieszczęście posiadać.
Kluczową wadą jest w jego przypadku brak kilkunastu stron. Felerność mojego wydanie nie ulega wątpliwości wobec faktu, iż część stron jest zdublowanych, części natomiast nie ma wcale. Jak wielkim problemem jest brak kilku chociażby kartek w kryminale, nie muszę chyba nikomu tłumaczyć. Na tym jednak się nie kończy - o nie! Tak ogromnej liczby literówek i błędów nie widziałem przez całe życie - ba, nie sądzę, żebym miał okazję jeszcze raz czytać książkę tak źle wydaną. Wygląda na to, że w moje ręce trafiła jakaś wersja testowa ostatecznego wydania - wersja, która nie miała prawa ujrzeć światła dziennego. Choć zwykle kwestie błędów tego typu nie są dla mnie najistotniejsze, w tym przypadku uniemożliwiły czerpanie jakiejkolwiek frajdy z rozrywki.

Czy to mogła być dobra książka? Cóż, nawet w swej najlepszej formie nie byłaby lekturą wybitną. Z całą pewnością mogłaby jednak zdobyć rzeszę fanów, szczególnie wśród ludzi zainteresowanych ówczesnymi realiami historycznymi (te zaś przedstawiono naprawdę solidnie). Obecność Eisenhowera, Kima Phillby’ego, licznych organizacji wywiadowczych i świetnie przedstawionych realiów życia w Londynie z okresu II wojny światowej, tworzą świetne tło historyczne, ułatwiające budowanie emocjonującego wątku kryminalnego. Cóż jednak z tego, gdy całą radość przesłania irytacja i zniechęcenie czytelnika, zmuszonego do nieustannej walki z nieprzystępną formą.

Jeżeli będziecie zainteresowani tą lekturą, starannie przekartkujcie swoje wydanie w księgarni. Jeżeli natraficie na choćby ślad przypuszczenia, że Wasz egzemplarz odbiega od standardowo przyjętych norm, po prostu sobie odpuśćcie. Niech wystarczy fakt, że sam opracowałem całą listę nowych przekleństw, zastanawiając się przy tym, czy istnieje jakikolwiek głupszy sposób zmarnowania potencjału opowiadanej historii...

Moja ocena (bazująca na posiadanym wydaniu) to: 2/10 (książka w wersji kompletnej zasługiwałaby na 4-5 oczek więcej)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz