sobota, 10 lutego 2018

Rytuał (The Ritual) 2017

Macie ochotę na małą przygodę? Co powiecie na Skandynawię? Pomyślcie tylko - te mroczne i nieprzystępne lasy poprzecinane słabo widocznymi szlakami dla turystów, stare opuszczone chatki poukrywane w gąszczu drzew i nieustannie ekscytująca przygoda w gronie przyjaciół, która pozwoli Wam na chwilę zapomnieć o trudach dnia codziennego i zmierzyć się z prawdziwie dziką przyrodą. Czyż to nie brzmi romantycznie?!
Kiedy ktoś proponuje Ci przygodę w mrocznej i zimnej Skandynawii...
Tak właśnie myślał Luke (Rafe Spall). Wyruszając na wyprawę nasz główny bohater zabrał ze sobą ciężki plecak wypchany namiotem, śpiworem i prowiantem, a także przytłaczające poczucie winy, które dźwiga się o wiele ciężej, niż kilka par gaci na zmianę. Poczucie winy Luke’a wynikało bezpośrednio ze zgrzeszenia tchórzostwem w obliczu śmierci jego najlepszego przyjaciela - Roberta. Otóż gdy Robert ginął masakrowany przez maczetę sklepowego złodziejaszka, Luke chował sie za sklepowymi półkami dzierżąc w łapach butelkę wódki i drżąc ze strachu o własne życie. Jak łatwo się domyślić, postawa Luke’a odbiła się na jego stosunkach z resztą przyjaciół, wśród których zakiełkowało ziarno wątpliwości, co do zachowania Luke’a. Podróż w dzikie lasy Szwecji miała być okazją do odbudowania wzajemnego zaufania całej grupy, a dla Luke’a szansą na pozbycie się poczucia winy. Oddanie hołdu Robertowi, który zawsze marzył o tego typu podróży nie poszło jednak zgodnie z planem. Delikatnie mówiąc...
Kebab z ludziną raz, sosy mieszane...
Jak się dość szybko okazało, nordyckie lasy, czarna magia i skandynawscy, morderczy bożkowie lubią iść ze sobą w parze. I nie jest to zbyt dobra wiadomość dla Luke’a i jego przyjaciół - Hutha, Doma i Phila. Mają oni bowiem równie niespotykaną, co nieprzyjemną okazję do udziału w polowaniu, w którym przyjdzie im odgrywać rolę zwierzyny. Jak łatwo się domyślić, nie jest to najoryginalniejsza koncepcja, na jaką mogą wpaść twórcy filmu grozy.
Blizny dodają męskości, nie ma co tracić głowy...ups... :d
Trudno też udawać zaskoczenie w obliczu bijącej zewsząd przeciętności. Od efektów specjalnych, przez fabułę, aż po kreacje postaci - wszystko jest takie sobie. Na całe szczęście jest tu jeszcze jeden bohater, który nie tylko cholernie mnie przeraża, ale także odgrywa swoją rolę perfekcyjnie. Mowa oczywiście o równie pięknym, co mrocznym lesie. Scenografia Rytuału niesamowicie przypomina inny, świetny horror z ostatnich lat - The Witch. Choć  była to produkcja pod każdym względem lepsza od Rytuału, żądam więcej tak właśnie wyglądających filmów grozy. Wychodzę bowiem z założenia, że mroczny las wypełniony choćby najbardziej tandetnymi potworami, wciąż pozostaje przerażającym mrocznym lasem. Choćby z tego powodu polecam wszystkim miłośnikom horroru rzucić okiem na Rytuał - nie jest to produkcja przełomowa, ale na bezrybiu i ocet słodki (czy jakoś tak).


Moja ocena to: 6/10   

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz